Град Скопје

Ориентални слатки во Старата Скопска Чаршија...

2011-03-30T17:13:00.002+02:00

Домот е таму кај што е срцето. И домот не е само покривот над главата, туку просторот кај што се одвива животот.

Слаткарница „Охрид“, која се наоѓа наспроти стоковната куќа „Илинден“ во Старата скопска чаршија, веќе 104 години е вториот дом за повеќе генерации за семејството Бајмак. Или како што вели сопственикот, газда Азис, слаткарницата е повеќе од огниште за него, таа е пулсот на неговиот живот.

Традицијата на приготвување на најдобрите ориентални слатки ја почнува прадедото на газда Азис пред 104 години. Тој само се обидува да ја зачува во ова, како што го нарекува, време-невреме.

Слаткарницата „Охрид“ е отворена во далечната 1903 година и до денес се наоѓа на истата локација. Многу работи почнале и завршиле, се градело и се уривало, но слаткарница на семејството Бајмак останала на истото место во Старата чаршија. Исти останале и рецептите и тајната за приготвувањето на слатките, кои денес во времето на модерните странски слаткарници можат да се најдат уште единствено тука. Знаете друго место каде што с$ уште можете да јадете сутлијаш? Знаете ли што е казандибе? А ашуре? Каде уште во градов може да јадете млечник?

Тајната на ориенталните слатки

Азис Бајмак има 40-годишно искуство во правењето на најдобрите ориентални слатки.
- Кога имав 12 години, по завршувањето на часовите, кога сите мои врсници одеа да играат фудбал, брзав во слаткарницата, која тогаш ја водеше мојот татко, за да помогнам во приготвувањето на слатките. Поминувајќи го така детството, опкружен со сите тие мириси, вкусови, состојки и бои, не ни можев да го заборавам и да не го продолжам занаетот - раскажува газда Азис.

Знаете ли како се приготвува казандибе и што има во него?Јас не знаев и го замолив домаќинот да ми раскаже.

- Казандибот или, ако го преведеме, дното од казанот, е слатко што за да го сервирате треба да го превртите одопаку. Само така се послужува - со нескриена радост раскажува газда Азис.

- Токму загорениот дел што бил на дното при печењето сега е на врвот, а под него останува дебелиот бел слој на стврднато оризово млеко. Благоста и црно-белата боја имаат ефект на жлездите за излачување плунка или, со еден збор, веднаш посакувате да изедете едно парче - вели тој.

Особено ми се допадна ашурето. Тоа е необично ориентално слатко, зготвено од одлична мешавина на состојки, кои можат да се комбинираат и одделно. Главната смеса е овошно пелте во преубава бордо-нијанса, кое има арома на трендафилче, а во неговата внатрешност се заробени зрна варена пченица, суво грозје и сечкани урми.

Во витрината убаво изгледа и сутлијашот направен од топло млеко и ориз, посипен со цимет? Аромата потсетува на нашите детства, кога секоја наша лутина или немир бабите ги решаваа само со една лажица сутлијаш. Верувајте, наполно ист вкус има и сутлијашот што семејството Бајмак го приготвува во слаткарницата „Охрид“.

Таму е с$ тазе. С$ се прави во мали количества, повеќе пати во денот, за да биде пресно и убаво за јадење.

- Кога ги месам слатките, ги правам на начин како да ги приготвувам за моето семејство, со исто толку љубов и внимание - вели газда Азис.

Овде можете да си нарачате и кадаиф и да испиете кафе гледајќи низ излогот како живее чаршијата. Традиционалистите можеби ќе се заинтересираат за еклерите, а има, заради разновидноста на понудата, и неколку вида торти и ролати.
- Времето налага да се биде во чекор со она што го бараат луѓето, но секако една работа е постојана и никогаш не се менува - традиционалните слатки - велат во слаткарницата „Охрид“.

Затоа, ако наминете кон чаршијата, пробајте ги, секако, ашурето, казандибот и млечникот.

Потрага по спокојството

Амбиентот во слаткарницата е уште една ненамерна фузија од традиција и сегашност. Можете да пиете одлична боза и да уживате во џез-музиката, која ја пуштаат на радио, или да гледате во старите фотографии на ѕидот, подѕирнувајќи одвреме-навреме во екранот на големиот плазма-телевизор, кој се наоѓа веднаш до низата од лук, која сопругата на чичко Азис ја ставила за да ги штити од урок или од неубави мисли.
Во џагорот на слаткарницата секогаш се препознаваат по неколку паралелни муабети - на македонски, турски, албански, па и англиски јазик.

Странците им се чести гости, особено лете, а еден од внуците на Азис, работејќи, дофрла дека секое лето доаѓа некој Италијанец и секогаш го купува истиот сладолед, направен по уникатниот рецепт на оваа слаткарница, Но, за сладоледот од „Охрид“ во некоја наредна репортажа, можеби уште ова лето.

Го прашувам газда Азис дали е тешко да се одржат некои вредности во текот на цел еден век. Со смирен израз на лицето и со една лесна спокојност тој одговори:
- Ако човек чесно работи, и традицијата и занаетот ќе опстанат.

Иако има помош од своите синови, па дури и од најмлад внук, кој има само четири и пол години и кој доаѓа секој ден, по градинка, сепак газда Азис прв доаѓа во дуќанот. И последен заминува од него.

- Мене душата не ми е мирна ако не отворам пред сите, ако не проверам дали има од сите состојки што ни требаат, дали има брашно, јајца, зачини, чоколада и с$ друго, потоа дали е с$ исчистено и на свое место, па дури потоа ги отворам вратите за да влезат луѓето во мојот втор дом - вели тој.

Неговата идеја за тоа што е добар домаќин изгледа вака:
- Добар домаќин сум ако им понудам на муштериите вкусни слатки и пијалаци, мирна и пријатна атмосфера и ако успеам да им го разубавам денот.

Газда Азис вели дека слаткарскиот занает го научил да биде спокоен - на повеќе начини. Тоа се чувствува и во разговорот со него.

Во ова време-невреме, кога сите некаде брзаат, во слаткарницата „Охрид“ ќе најдете малку од спокојството на семејството Бајмак.

А, што ми треба повеќе, прашува газда Азис.

Текстот е позајмен од весникот „Време“, а авторот е Благица Иванова.
Кликнете тука за оригиналот.

Штикли во чаршија

2010-08-11T00:43:00.003+02:00

Да балансираш на тегет лакована штикла на искршената калдрма во Стара чаршија мора или многу да сакаш штикли, или многу да ја сакаш Чаршијата. Или и двете. Отсекогаш сум тврдела дека кога веќе градов го газат луѓе што не заслужуваат ни да го вдишат, тогаш, да се потрудиме да му учиниме со штикли, чизми и други работи кои предизвикуваат убави, накај скокотливи мисли. Ја напикав колата во едно од моите дежурни места за бесплатен паркинг, па почнав полека да се поздравувам со Чаршијата, одејќи накај заживеаната угорница, што е сега модерна, ама не толку модерна колку Ленинова (пу, пу), и се уште осиромашена од фантастичниот Арт 108, со инвентивниот Dylan Dog тоалет. Чаршијата ги чува моите сништа, моментално. Не само што е возвишена, туку само таму го има лустерот со пердуви што ме воодушеви, и само таму има сандали со какви што ќе ти се смеат на улица (утре ќе си ги купам) и уште неколку сребрени прстени што ќе ги набавам во блиска иднина. Сепак, овој пат беше веќе 9 часот и немав време да заглавувам по светкави излози, имав време само да доодам, прилично внимателно до моето кафе, во винаријата, во делот кајшто, кога ќе седнеш, гледаш надолу накај Ракија-барот и уште едно местенце... А ако се свртиш десно, го гледаш највисокиот дел на тврдината. Музиката беше прегласна, муабетот беше секојдневен, но јас морам јавно да се заблагодарам на еден господин, странец, кој ја гњавеше мојата другарка. Имено, додека тој се обидуваше да воспостави контакт, мене ми преостануваше да гледам во тоа пред мене, а тоа пред мене беше жива разгледница, поглед на безвременски пејсаж, перспектива на калдрмата, осветлена од ноќните светилки, темните излози кои знаеш дека веќе утредента ќе заживеат со рагракани продавачи од кои повеќето имале среќа животот да си го изградат токму во средината, во длабочината на овој поетичен спој на елементи. И си викам, зошто МЕНЕ не ми текна стихот „Дали волшебник те насликал?“ Ако постојат богови, тогаш некој од нив сериозно се зафатил со овој град. И веќе не е ни битно кога се откачи странецот, и што беше после муабетот. Битно, на секоја пауза, голтка кафе, или звук кој одвлекуваше внимание, успевав да украдам по еден мал момент да ја погледнам мојата слика.

Да, волшебник те насликал.

Ј.

Јули двеилјади и десетто лето...

2010-07-02T20:16:00.000+02:00

Јули двеилјади и десетто лето, периодот кога имавме временски услови несвојствени за овој град кој обично летно време ужива да се иживљава врз своите жители печејќи ги на неверојатни но инспиративни температури, под чие влијание се изродени бројни метафори, документирани од страна на поталентираните сварени, по балкони поредени индивидуи. Премногу е стар, умен и напатен овој наш град за да се бави со причини како глобално затоплување, премногу искусен за да дозволи вжештени дискусии за времето, а истовремено совршено благ да не удри по оние кои со или без право газат по неговите улици.
На вториот ден од тој јули, подзастанав, за да го погледнам во очи, да видам за што размислува, а тој, како учесник во бучен разговор на кој никој не му дозволил да каже збор, се расплака уште погласно и понеутешно. Кога овој прост народ нема чувство дека треба да го мисли, барем со по некоја солза, тој си плаче сам за себе, како исплашено, болно дете што прима инекции и плус уште некоја инфузија плус, и тоа интравенозно, како каприц на некој екстравагантен доктор. Истовремено, старецот во него ги мурти густите веѓи, чии први бели влакна се појавиле уште пред прадедовците на моите пра-прадедовци да бидат во план, гледа надолу и како да ни се обраќа со зборовите: „За тоа ли ве чувам бре дечишта стотици години и ви давам кров над глава, ви ги полнам срцата со љубов и ви ги растам децата? За тоа ли се трудам да станам град, и покрај вашите негодувања и трескања дека сте требале да се родите на друго место? Зарем не ви е доволно среќна ѕвездата што сте растеле со мирисот на моите липи, сте се љубеле во моите паркови? Нели ви е доволно што првпат сте осознале љубов под моето небо и што сте се почувствувале како да сте го допреле?“ Вика, како што викаат немоќни луѓе.
И пак ќе прости на крај, како да сме му украле клуч од кола, сме ја искршиле, па сме ѕвонеле од станица во ниедно време. Нема ни шамар да добиеме. Само солзи на разочарување.

Скопско кино

2010-02-02T18:39:00.004+01:00

Ете, АВАТАР го снајде и нашиот мил град, а не знам што мораше да го „снаоѓа“. Наводно, филмот предизвикувал депресии, дури и самоубиства, па јас и мојот одбор за проверка на настаните во Скопје, отидовме да провериме дали ќе паднеме во депресија, или пак можеби ќе се решиме на колективно или индивидуално самоубиство. Седнавме во малото кинце во Рамстор, скептични и безобразни, и чесно го одгледавме филмот кој „го потопи“ Титаник во гледаност.

...

...

Па, уште сме живи и полни со елан. А вие, драга скопска кино-публико, ако сте ја гледале Лорд оф д Рингс трилогијата, и на Мајкл Џексон (слава му и милост) спотовите за Billie Jean и Earth Song, или цртаниот филм Фернгали, не очекувајте дубока депресија. Очекувајте аутошлапање по чело со изјавата „само Американец може да се убие поради модерна верзија на Покахонтас.“

Но, да видиме, како се забавувале Скопјани со киното, кога не постоеле бурлески како Аватар...

Кината во градот Скопје во периодот меѓу двете светски војни, претставувале најинтересна и најомилена забава на скопјани.

Со појавата на тонскиот филм, кината во градот биле максимално посетени. Постоела големата реклама и комерцијална основа за прикажување на тонски филмови, но тие не нуделе ни технички, ни содржински квалитет. Немите филмови, според критичарите, биле ремек дела во споредба со тонските филмови.

Но, сепак, соединувањето на музиката и говорот во филмот претставувало своевремена сензација за човештвото.

Во периодот 1923-1925 год. во градот постоеле три кина - “Балкан” “Вардар” и “Зрински”.

Во големата сала на кафеаната “Зрински” секоја вечер, во зимскиот период, се прожектирале филмови, а во летниот период во бавчата. Филмовите кои се прикажувале во киното”Зрински” биле од продукција на познати светски филмски продукциски куќи. Во 1926 год. во голем пожар изгорела кафеаната и киното “Зрински”.

Во 1925 год. во состав на кафе “Аполо” кое се наоѓало на плоштадот Крал Петар, било отворено ново кино кое во однос на опремата било посовремено. Киното “Аполо” имало ложи со седишта кои биле нумерирани, [4] а салата била поделена на прв и втор дел. Во ова кино најстрого било забрането служење на пијалаци и храна, но затоа, во холот имало бифе. Киното во летните месеци ја прикажувало филмската програма на “венецијанската” тераса.

Ако ве интересира понатаму, можете да кликнете тука .

Бидете добри, и не заборавајте да одите барем понекогаш во кино.

Ве сака Скопје

Салвадор Дали во Музеј на современа уметност

2009-10-19T14:54:00.004+02:00

На 19 октомври во 19 часот во Музејот на современата уметност во Скопје ќе биде отворена, подолго време најавуваната изложба на големиот шпански и светски сликар, Салвадор Дали. На публиката во следните два месеца бесплатно ќе и биде понуден избор од сто литографии од творечкиот циклус на мајсторот на натуралистичкиот надреализам „Божествена комедија“, 15 графики, 15 керамики и шест скулптури во мал формат, како и фотографии од приватниот живот на Дали, дела на чешкиот фотограф Вацлав Чочола. Изложбата доаѓа од приватната галерија „Куќата кај Белиот еднорог“ во Прага, на колекционерот Зенек Кочик, од каде минатата година во Музејот беше презентирано и дел од творештвото на светски познатиот фотограф Јан Саудек.

Со изложбата на Дали, МСУ ќе одбележи 45 години од своето основање, а директорката Елиза Шулевска, вчера изрази надеж дека ова светско име ќе привлече повеќе од 11 илјади публика, која ги посетила минатите изложби на познатите мајстори на визуелната уметност, Виктор Вазарели и Јан Саудек. Доколку интересот биде голем, работното време на Музејот ќе биде продолжено до 19 часот, а не е исклучено да биде отворен и во неработниот, понеделник. Богатото и светски познато творештво на Салвадор Дали го чинат освен слики, графики, керамики и дизајни на накит, мебел и костими за филмови и балет, а тој е познат и како автор на фотографии, режисер.. Циклусот литографии „Божествена комедија“ го работел од 1951 до 1960 година, како илустрација на истоимената трилогија на Данте Алигиери. Со него италијанската влада планирала да ја одбележи 700 годишнината од раѓањето на големиот ренесансен писател, но иако го иницирала, го одбила циклусот поради неговото шпанско потекло, а дали сепак ги објавил литографиите пет години подоцна во Париз.

Собрано од тука.

Виноскоп 2009

2009-10-09T16:20:00.003+02:00

Фестивал за промоција на вино под покровителство на Град Скопје
од 15 - 18 Октомври, 2009
Локација: Плоштад Македонија и кеј на Вардар
Отворање: 18:00 часот

Festival for Wine Promotion under the Patronage of City of Skopje
from 15th to 18th of October 2009
location: Square Makedonia & Vardar River Bank
oppening 19:00 h.

Сајтот на Вино-Скоп

Репертоар на Театар Центар (МНТ)

2009-10-09T14:48:00.001+02:00

05.10.09 (ПОНЕДЕЛНИК):

"ГОСПОЃА МИНИСТЕРКА"

* Почеток: 20:00 часот

* Режија: Наташа Поплавска

08.10.09 (ЧЕТВРТОК):

"ДУНДО МАРОЕ"

* Почеток: 20:00 часот

* Режија: Драгана Милошевска Попова

15.10.09 (ЧЕТВРТОК):

"ГОСПОЃА МИНИСТЕРКА"

* Почеток: 20:00 часот

* Режија: Наташа Поплавска

16.10.09 (ПЕТОК)

"СОМНИТЕЛНО ЛИЦЕ"

Почеток: 20:00 часот

Режија: Синиша Ефтимов

17.10.09 (САБОТА):

"ДУНДО МАРОЕ"

* Почеток: 20:00 часот

* Режија: Драгана Милошевска Попова

19.10.09 (ПОНЕДЕЛНИК):

"ГОСПОЃА МИНИСТЕРКА"

* Почеток: 20:00 часот

* Режија: Наташа Поплавска

21.10.09 (СРЕДА)

"СОМНИТЕЛНО ЛИЦЕ"

Почеток: 20:00 часот

Режија: Синиша Ефтимов

26.10.09 (ПОНЕДЕЛНИК):

"ГОСПОЃА МИНИСТЕРКА"

* Почеток: 20:00 часот

* Режија: Наташа Поплавска

27.10.09 (ВТОРНИК)

"ФИГАРО СЕ РАЗВЕДУВА"

Почеток: 20:00 часот

Режија: Куштрим Бектеши

28.10.09 (СРЕДА)

"СОМНИТЕЛНО ЛИЦЕ"

Почеток: 20:00 часот

Режија: Синиша Ефтимов

31.10.09 (САБОТА):

"ГОСПОЃА МИНИСТЕРКА"

* Почеток: 20:00 часот

* Режија: Наташа Поплавска

Дигнато од тука.

Репертоар на Драмски Театар

2009-10-09T14:35:00.004+02:00

05.10.09(ПОНЕДЕЛНИК)
Кинегонда во Карлаленд
Голема сцена
Почеток: 20.00 часот

06.10.09 (ВТОРНИК)
Умри машки
Голема сцена
Почеток: 20.00 часот

07.10.09 (СРЕДА)
Александар
Голема сцена
Почеток: 20.00 часот

08.10.09 (ЧЕТВРТОК)
Како да ја убиеш сопругата и зошто
Голема сцена
Почеток: 20.00 часот

13.10.09 (ВТОРНИК)
Умри машки
Голема сцена
Почеток: 20.00 часот

14.10.09 (СРЕДА)
Демонот од Дебармаало
Голема сцена
Почеток: 20.00 часот

15.10.09 (ЧЕТВРТОК)
Како да ја убиеш сопругата и зошто
Голема сцена
Почеток: 20.00 часот

20.10.09 (ВТОРНИК)
Умри машки
Голема сцена
Почеток: 20.00 часот

22.10.09 (ЧЕТВРТОК)
Кинегонда во Карлаленд
Голема сцена
Почеток: 20.00 часот

24.10.09 (САБОТА)
Жената како воено поле
Мала сцена
Почеток: 20.00 часот

27.10.09 (ВТОРНИК)
Како да ја убиеш сопругата и зошто
Голема сцена
Почеток: 20.00 часот

29.10.09 (ЧЕТВРТОК)
Кинегонда во Карлаленд
Голема сцена
Почеток: 20.00 часот

30.10.09 (ПЕТОК)
Демонот од Дебармаало
Голема сцена
Почеток: 20.00 часот

31.10.09 (САБОТА)
Маркиза
Голема сцена
Почеток: 20.00 часот

Дигнато од тука.

Пиволенд 2009!!!

2009-09-15T15:23:00.007+02:00

Драги пивопијци,
Ве информираме дека овогодинешното издание на ПивоЛенд, ќе се одржува во периодот од 17 до 20 Септември 2009, на истата локација како и минатата година, со мало проширување на просторот.

Оваа година одлучивме да ја збогатиме програмата на фестивалот, па затоа просторот на фестивалот, покрај платото пред Тврдината Кале, ќе го опфати и платото пред Црквата Св. Спас. Oвогодинешниот Пиволенд се состои од MAIN STAGE, DANCE STAGE, SILENT PARTY,
ETHNO STAGE, DRINK’N’SIT ZONE, TIME ZONE, CINEMA и ИГРОТЕКА ЗА ВОЗРАСНИ.
И оваа година, БЕСПЛАТЕН ВЛЕЗ!

И покрај големите трошоци за продукција на фестивалот, сепак и оваа година организаторите
успеаа да го направат влезот на Пиволенд бесплатен. Забавувајте се и не заборавајте,
ОСТАВЕТЕ ГИ ВАШИТЕ ВОЗИЛА ДОМА, ДОЈДЕТЕ ПЕШ!

За фестивалот...

Како што веќе напоменавме, овогодинешниот Пиволенд се состои од MAIN STAGE, DANCE STAGE, SILENT PARTY, ETHNO STAGE, DRINK’N’SIT ZONE, TIME ZONE/СРЕДНОВЕКОВЕН ФЕСТИВАЛ, CINEMA и ИГРОТЕКА ЗА ВОЗРАСНИ.

MAIN STAGE

На Main stage на ПивоЛенд 2009, настапуваат повеќе од 30 артисти меѓу кои најзначајни се големите Stereo Mc's од Велика Британија, Dubioza Kolektiv и Vuneny од Босна, Psihomodo Pop од Хрватска, Atheist Rap од Србија, Popa Sapca од Романија, како и нашата оригинална и единствена Есма Реџепова.

antenna 5: SILENT PARTY

Да, silent party. Не ви е јасно? Е, па еве вака: има пулт, има диџеј, има место за шизење и секако луѓе желни за добра забава, но наместо моќни звучници за секого има пар добри слушалки! Досетливо, нема што! Како идеја за првпат се појавува во далечната 1969 во еден научно-фантастичен фински филм (Time of Roses), а за првпат во реалноста идејата е икористена во 90-тите на минатиот век од страна на екоактивисти кои го искористиле вој концепт за да можат да се забавуваат, а да не го вознемируваат локалниот див свет. Во 2005 година концептот се појавува и на познатиот Glastonbury Festival, поради рестрикциите во однос на гласната музика. Оваа година со Silent Disco можеа да се забавуваат и посетителите на EXIT Festival во Нови Сад, а во комбинација со 3D Disco беше дел и од овогодинешната програма на веќе споменатиот Гластонбери фестивал.

Напомена: Од хигиенски причини, секој што ќе сака ТИВКО да се забавува, ќе мора да си купи навлаки за слушалките на самиот влез на SILENT PARTY по цена од 100 денари. Овие навлаки остануваат во сопственост на забавувачот и истите ќе може да ги користи во текот на сите четири дена на фестивалот. За секој оштетен или изгубен пар слушалки , казната е 60 евра .
at the CINEMA...

За сите оние што сакаат да го посетат Пиволенд, но истовремено сакаат и да ги следат преносите на натпреварите Еуробаскет 2009 во Гданск, Полска во периодот од 17-20 Септември, организаторите на Пиволенд подготвија т.н. Cinema Stage, т.е. место каде што ќе
може да се ужива во атмосферата на Пиволенд, но и да се следат натпреварите. Освен за љубителите на кошарката, Cinema им нуди забава и на љубителите на добрите филмски класици. Имено, во Cinema ќе може да се проследат и низа одлични филмски остварувања, секако со чаша добро пиво и залак вкусна храна.

Повеќе информации за Еуробаскет Полска на:
http://www.eurobasket2009.org/

ИГРОТЕКА ЗА ВОЗРАСНИ!!!

Покрај добра музика и голем избор на пива, фестивалот нуди уште една можност за забава на големите деца - ИГРОТЕКА ЗА ВОЗРАСНИ!!!!! Оваа година, на навистина интересен начин посетителите ќе можат да се забавуваат со игрите: Beerpong, Фудбалче, Шах, Табла, Буткање на рака, Коцки/Рулет, Трепнеш-Губиш, Рекордери, Пикадо, Не лути се човече и слично! Тука нема да ставам фотографија, туку само ќе напоменам дека:
Влоговите се пиво, добивките се ПОВЕЌЕ ПИВО!!! :)

СРЕДНОВЕКОВЕН ФЕСТИВАЛ/TIME ZONE/DRINK n' SIT ZONE заедно со ETHNO/WORLD MUSIC STAGE

Средновековниот фестивал (TIME ZONE) кој за првпат ќе биде промовиран во склоп на ПИВОЛЕНД 2009, има за цел да прерасне во еден интерактивен, мултимедијален културолошко-историски спектакл кој ќе ги претставува и промовира традиционалните и културните вредности на Скопје и Македонија. Ова издание се стреми да му даде уште една интересна димензија на Пиволенд и директно и под отворено небо да ги прикаже позитивните вредности на цивилизациите кои се испретплетуваат и ја градат специфичната средовековна традиција, почувствувана во симулирани услови на средовековниот пазар, надополнет со средовековна естетика, амбиент и социо-културни активности на жителите од тоа време,
вклучувајќи ги и средовековните музички и танцови перформанси.

DANCE STAGE

На Dance stage оваа година ќе можете да ги слушнете Aleksandar Gavrovski, Mirko Popov, Robotek, Slave/Game Over, Space Is The Place, како и Mastafarizam Sound System, Rootboy, и Rasta Girl.

Собрано од тука

Уживајте!

Програма на МОТ 2009

2009-09-13T22:21:00.003+02:00

Млад Отворен Театар оваа година се случува по 34-ти пат. Ќе се отвори со претставата Касандра, на 19ти септември, и ќе заврши на 25ти со Едип. Во случај да не прочитавте, оваа година ќе гостува австриски театар кој има подготвено претстава за монструмот Фрицл... претставата била забранета... тоа веројатно значи дека е добра :)
И игра на 24ти во МКЦ....
Уживајте во театарот...
И повелете програмата...

19.09 (сабота) - КАСАНДРА
20.00 часот
МКЦ
режија: Слободан Милатовиќ
Улоги: Сенка Булиќ, Тихана Чулафиќ, Јована Стипиќ, Нико Горшиќ, Љубо Џурковиќ, Слободан Милатовиќ, Дамир Домитровиќ Кос, Шукрија Жути Серхарлиќ

20.09 (недела) - КАЛИГУЛА
19.00/22.00
МКЦ
сценска верзија и режија: Јавор Грдев
улоги: Димо Алексиев, Даниела Викторова, Стојан Радев, Никола Мутафов, Михаил Мутафов, Симеон Љутаков, Владислав Виолинов, Пламен Димитров, Гергана Христова, Росица Дичева, Гергана Арнаудова

21.09 (понеделник) - КРЕВКО
20.00
МКЦ
режија: Матјаж Пограјц
улоги: Неда Р. Брич, Себастијан Каваца, Јања Мајзељ, Марко Млачник, Матеј Рецер, Катарина
Стегнар, Маринка Штерн

22.09 (вторник) - ПАНТАГРУЕЛ
20.00
МОБ
режија: Силвио Пуркарете
улоги: Марие Кајрол, Кристина Флутур, Диана Фуфезан, Енико Гјоргјиакаб, Офелиа Попии, Миклос Баз, Јозеф Биро, Золт Богдан, Жак Бурко, Флорин Косулет, Арон Димени, Адриан Матиок, Левенте Молнар, Каталин Патру, Лорент Шух, Кристиан Штанца
музичари: Анца Страници, Лора Калина

23.09 (среда) - ЕВИТА
20.00
МКЦ
режија: Сенка Булиќ
улоги: Нина Виолиќ, Јелена Михољевиќ, Дарко Јапељ, Кристијан Белухан, Миро Манојловиќ

23.09 (среда) - ЕСКУРИАЛ
22.00
МКЦ
режија: Ристо Алексовски
улоги: Сашо Тасевски, Рубенс Муратовски

23.09 (среда) - СУМА
22.00
МКЦ
режија: Сото
улоги: Лувиа, Де Села Ајин, Анони Лорент, Лорент, Пикард Чарлс, Даниел Хјубарт, Иан Грал, Лопез Луис, Симон Ауберт, Сото

24.09 (четврток) - ПАНСИОН Ф
20.00
МКЦ
режија: Хубси Крамар
улоги: Тигрите од Есчнапур
Луси Мекивл, Хубси Крамар, Бернд Чарабара,
Хејди Грос, Рената Данингер, Рајнер
Фузгангер, Јулија Карнел, Сандра Крчински,
Ханес Ленгауер, Петер Матејка, Ева Счустер,
Кристијан Штрасер, Ирис Мариа Штромбергер,
Сиги Вејн, Клаус Виндбичлер

24.09 (четврток) - ПРАЗЕН ГРАД
22.00
МКЦ
режија: Андреј Цветановски
улоги: Арџенд Хасани, Берат Сали

25.09 (петок) - ТЕЛЕФОНОТ
12.00
МКЦ
автор на либрето и режија: Боњо Лунгов
автор на импровизирани кукли: Боњо Лунгов, Константин Каракостов
улоги: Aна Левајковиќ, Тања Кочовска, Владимир Лазовски, Предраг Павловски, Драган Довлев, Катарина Илиевска, Винета Дамческа

25.09 (петок) - МАРКИЗА
19.00
Драмски театар
улоги: Искра Ветерова-Славенска, Биљана Драгиќевиќ-Пројковска, Ирена Ристиќ, Гордана
Ендровска, Трајанка Илиева, Калина Наумовска
режија/избор на музика: Звезда Ангеловска

25.09 (петок) - УЧИТЕЛОТ ЏИНОТ
21.00
МКЦ
режија: Деан Дамјановски
улоги: Роберт Ристов, Маја Љутков, Кети Борисовска, Весна Димитровска, Жарко Спасовски, Фаик Мефаилоски, Едмонд Сотир, Љубе Терзијев, Самоил Стојановски, Ѓорѓи Бисерков – Дампе, Александар Ѓеоргиев, Слободанка Чичевска, Кирил Гравчев

25.09 (петок) - ДРУГАТА СТРАНА
21.00
МКЦ
режија: Мартин Кочовски
музика: Фолтин
улоги: Иван Јерчиќ, Илина Чоревска, Огнен Дранговски, Стефанија Зисовска, Петар Арсовски, Јоана Поповска, Висера Бендевска, Александар Лозановски

25.09 (петок) - ЕДИП
22.30
МКЦ
режија: Златко Славенски
улога: Ѓорѓи Јолевски

Старите маала во Скопје

2009-09-07T21:10:00.003+02:00

Скопје како главна раскрсница на Балканот, поврзана преку трговските патишта со Блискиот и Средниот Исток, со земјите од Медитеранот и Јадранското Море, со земјите на Средна и Западна Европа, не било само место за транзитни етнички преселувања, туку и собиралиште на претставници на различни народи и етнички групи што придонело градот да стане повеќенационален.

Во Скопската Котлина која со својата централна географска положба на Балканот претставувала крстопат на важни патишта, во минатото имало значителни и разновидни преселувања на населението.

Миграционите движења биле од пошироки размери, вонбалкански, балкански, но и од локален карактер, односно село - град и обратно. Овие миграциони движења оставиле суштествени траги во бројноста и етничката структура на населението, во урбанистичкиот облик на градот, во топомастиката и ономастиката на скопските маала, улици и лични имиња.

Од вонбалканските земји во Скопје се доселиле османлиските Турци по кои подоцна се доселиле и други несловенски народи - Роми, Черкези, Татари, Ерменци и др.

Анализирајќи ги личните имиња и потеклото на старите муслимански фамилии во Скопје во 1931 година, Глиша Елезовиќ констатира дека во тоа време во градот постоеле 25 маала со турско население, како што биле Гази Менташ, Даби Шахин, Ине Бег, Исхакија, Кара Капуџи, Хоџа Верди и други.

Османлиското владеење оставило видни траги во сите сфери на животот и во изгледот на градот. Според тоа, градот Скопје попримил многу ориентални карактеристики.

Преселувањата на населението на Балканот во однос на Скопје можат да се поделат на надворешни, од соседните земји и внатрешни, односно преселување на населението во границите на Македонија и доселувања во Скопје. Како конкретен пример од првиот тип на надворешни миграции се доселувањата на население во Македонија и Скопје од Албанија (Арнаути, Власи и други), од територијата на поранешна Југославија (Срби, Арнаути и други народи), од Бугарија (Бугари и други народи), од Грција (Грци и Македонци).

Како последица на доселувањето на население од етничките предели во Македонија и нивно концентрирање во одредени делови на Скопје, тие делови од градот добиле имиња на местата од каде што се доселиле лицата - на пример Дебар маало, Карадаг маало и слично.

Ваквото групирање на доселениците во Скопје давало можност тие да ги сочуваат своите основни етнички белези, како на пример, носијата, народното творештво, дијалектните јазични особености и слично, но и да се прилагодат во новата средина.

Освен надворешните и внатрешните миграции, одредена улога во формирањето на скопските маала, улици и делови на градот, исто така, одиграле локалните преместувања на населението во границите на Скопската Котлина, односно оние миграциони движења од типот село-град и обратно, како и преселувањата во самиот град.

Доселените селани во градот продолжувале да се занимаваат со земјоделството. Така, во Скопје настанало Ново маало или како уште го нарекувале Чивчи маало (од турскиот збор “чивчија”, т.е. земјоделец).

Внатрешните преселувања на населението во Скопје биле релативно честа појава што несомнено се одразило и на етничката и на урбаната структура на градот. Причините за ваквите преселувања биле од различен карактер, но најчесто тие биле од стихијна природа, по сопствена иницијатива на одделни семејства или родови. Освен тоа, преселувањата биле поврзани со посебни настани, како на пример, репатријацијата на етничките Турци, депортацијата на Евреите и слично. Друг пример за внатрешни преселувања претставуваат Циганите “барутчии”, кои често го менувале своето место на живеење.

Ваквите и слични преселувања на населението придонесувале за промена и проширување на одделни скопски маала. Така, жителите на Маџир маало се префрлиле на другата страна од железничката пруга долж патот кон Лисиче и Драчево и тој дел се нарекувал Хамдије.

Внатрешните преместувања на скопјани имале и друг карактер. На пример, Дебар маало го населувале жители од стариот дел на градот. Причина за тоа било подмирување на одредени долгови, бидејќи со парите добиени од продадената поскапа куќа во постариот дел на градот, тие можеле да го исплатат долгот, а благодарејќи на пониските цени на земјиштето на периферијата на Скопје, можеле да купат нов поевтин плац за градење на нова куќа. Сигурно дека ваквите преместувања влијаеле на етничкиот состав на одделни маала во Скопје.

Голем дел фамилии и родови доселени во Скопје ги сочувале своите изворни презимиња, а некои, пак, во новата средина добиле ново презиме според местото од каде што дошле. Така, на пример, Јован Кратовалиев, угледен скопски трговец, своето презиме го добил откако се доселил во Скопје од кратовското село Шлегово. Фамилијата Зеленикови (Зелениковци) своето презиме го добиле по името на селото Зелениково, од каде што се доселиле во Скопје.

Од селото Љубен во Скопје се доселиле фамилиите Божиновци и Љубинци. Во Влае живееле македонските родови Цинцарови (12 куќи) кои своето родовско презиме го добиле по нивниот предок кој потекнувал од Крушево, каде што живееле Власите-Цинцари. Одговор на прашањето како доаѓало до формирање на ваквите презимиња дава Бранислав Русиќ, кој забележува дека во Македонија постојат неколку видови на презимиња : едни, во зависност од наставките со кои се образуваат со “-овци” и “-ци” (Милановци, Петревци и други), потоа презимиња од лични имиња (Марко-вски-вци), како и друг вид на презимиња изведени од прекари. Староседелците секогаш им давале прекари или презимиња на новодојдените врз основа на називите или пределите од каде што се доселиле или според имињата на народите или етничките заедници на кои припаѓале, а некои добивале презимиња врз основа на личните, телесните или психолошките карактеристики (Кривошиовци, Чесновци). Многу презимиња биле добиени според занаетите што ги работеле (Амаловци, Безирџиовци).

Во периодот помеѓу двете светски војни административната поделба на населението во Скопје на одделни маала на левата и десната страна на реката Вардар била затекната од минатиот век. Така, на левата страна на реката Вардар се наоѓале: Пајко ( Ибни Пајко) маало, Карадаг маало,Чаир маало, Топаана или Топхана, Чивутана или Еврејско маало, како и маалата Хаџи Хајредин, Хаџи Хурем, Мујкудин Челеби, Џедит Иса бег, Тешвекије и Ново христијанско маало. На десната страна биле лоцирани Гази Менташ маало, Хаџи Салаледин (Алаџа Селаледин) маало, Чивчи маало, Хараџи Селаледин (Ново) маало, Вардар или Мухаџир маало, Хамдије маало. Трагите од минатото на Скопје се забележливи, така што во поновите планови на градот се спомнуваат старите имиња на маалата, како што Киришана, Барутана, Маџир маало, Стара Бирарија, Тахтаилиџе итн.

За маалата и улиците се употребувале старите имиња, Киришана (Авијатика), Буњаковец, Барутана, Еврејски гробишта, Влашко маало (Чифлик, Нова Банка), Елашица (Дебар маало), Долно Водно (Државна Болница), Железничка колонија (фабрика Треска), Ислаана (Офицерски Дом, Градски Парк), Кисела Вода (Каменолом) итн. Во 1928 година Скопје било поделено на 18 реони и маала. Буњаковец, Тахтаилиџе и Дебар маало биле уредени и новоизградени, благодарејќи на заемите што ги давала Хипотекарна банка за изградба на куќи. Според одлуката на Општинскиот одбор на градот Скопје во 1934 година имало “пошироки и потесни граници на градските реони и план на скопските маала.

(Собрано од тука)

14-то Биенале на млади уметници - во Скопје

2009-09-07T20:48:00.003+02:00

Скопје ќе биде домаќин на најголемиот европски културен настан годинава 14-тото Биенале на млади уметници од Европа и од Медитеранот. 713 уметници од 48 земји од Европа, на различни локации ќе се претстават во 7 различни уметнички дисциплини: визуелна уметност (пластична уметност, фотографија, илустрации, перформанс, видеоарт, стрип и сајбер арт), применета уметност (архитектура, визуелна/индустриска.вебдизајн, мода, дигитални креации), изведувачка уметност (театар, танц, урбан перформанс), музика (рок, поп, џез, фолк/етно, современа, дигитална), слики во движење (филм, видео, анимиран филм), литература (пишување, поезија) и гастрономија. Изложбите, концертите, претставите, перформансите секој ден почнуваат од 11 ч. или напладне, и ќе следуваат еднаподруга, а изложби на визуелна и применета уметност (околу 1.000) ќе бидат поставени и ќе траат до 15 октомври. Вечерва, по свеченото отворање, на плоштадот Македонија ќе се одржат три концерти, на кои ќе настапат "Конспираси бенд", како специјални гости, италијанците "Џасинто Канек" и шпанскиот пауерпоп-бенд "Малдебарес".
Селектираните уметници се одбрани од 30.000 уметници кои конкурирале во изминативе две години. Годинава за првпат е формирано специјално жири од членовите на светската мрежа за уметнички резиденции "Рес арти", кои на 11 септември во 18 ч. ќе изберат 9 од најдобрите продукции, чии автори ќе добијат покана да учествуваат на еден од најголемите настани организирани од оваа мрежа. Темата на годинешното биенале е "Седум порти" и е поврзана со античката легенда за градот Скопје.
14. Биенале Скопје 2009 се оценува како најважната уметничка манифестација за годинава за евромедитеранскиот регион. Ова е второ биенале кое се одржува на просторот на бивша Југославија, по јубилејното десетто во Сараево во 2001. Градови домаќини на Биеналето на млади уметници досега, меѓу другите, биле Барселона, Рим, Солун, Марсеј, Лисабон и Торино.
Главен организатор на настанот е Асоцијацијата за меѓународна младинска соработка од Скопје, во соработка со Министерството за култура, Градот Скопје и со Асоцијацијата на Биенале на млади уметници од Европа и од Медитеранот.
(И.И.)

Бројки на Биеналето

250.000 луѓе се очекува да бидат вклучени во Биеналето: публика, професионални куратори и оператори, фондации, галерии, уметници, актери, културни работници, професионалци, студенти, политичари и медиумски работници
354 продукции од визуелните и применети уметности, 262 продукции на урбани дела, концерти, шоу, театар и танц, 45 проекции на долгометражни и краткометражни филмови, 34 литературни читања. Биеналето го следат 40 медиуми од Европа.
Над 15 различни локации низ градот ќе го трансформираат Скопје во огромна уметничка сцена (Музеј на Град Скопје и на современа уметност, КИЦ, Национална галерија, МКЦ, Куршумли ан, Сули ан, Македонски народен театар, Драмски, Македонска опера и балет, плоштад Македонија, Скопско кале, Градски парк, Дом на АРМ, студентски дом "Пелагонија", Кинотека, кафулиња низ градот)
7 меѓународни млади готвачи ќе подготвуваат храна.

Совети за паметни мажи (од жена, се разбира)

2009-09-07T20:30:00.000+02:00

- Ако заспиеш пред телевизор, НЕ гледаш филм. Тоа значи дека јас можам да сменам канал и да гледам Опра или да си пуштам ДРУГ филм, а ти не треба да се дереш коа ќе се разбудиш 2 саати покасно да вратам - затоа што гледаш филм.
- Ако ти речам „готова сум за 5 минути“ не значи дека треба за 3 минути да земеш клучеви од кола и да застанеш пред врата спремен. Значи дека треба да си најдеш занимација додека да се доспремам и додека да проверам дали се пеглата за коса, шпоретот и сите чешми исклучени и дали се прозорите затворени.

- Ако не сме се чуле несвојствено долго време и ако ти ѕвонам упорно, ЈАВИ СЕ, затоа што свашта ми паѓа на памет. Не, не мислам дека се работи за друга жена и да, знам дека ме сакаш. Само едноставно, помислувам дека си одлетал во провалија или дека некој те киднапирал, без разлика што си возрасен маж.

- Ако ти ѕвонам на работа, без разлика што сме се виделе пред работа и ќе се видиме после работа - имам причина. И јави се, за да ти кажам!

- Не туку се нервирај кога се грижам за тебе кога си болен и кога досаѓам околу тебе. Жените имаат вграден чип кога некој околу нив не се осеќа баш најдобро - да се грижат за него и да измислуваат 101 начин како да му биде подобро. Па што ако си голем маж. Кашлаш и ќе пиеш апче јас што ќе ти го дадам. Мажите кога ќе пораснат не им растат и моќи за себелечење.

- Ако имам другарки на гости и сме бучни и раскрекани, немој да даваш лоши коментари, немој да го бираш точно тој момент да бидеш балканец и немој да бегаш главом без обзира. Биди паметен, шармантен, пристоен затоа што секоја жена сака да и кажат дека мажот покрај неа е прекрасен.

- Ако добијам порив да ја средам кујната или да потсредам нешто по станот, НЕ значи дека веќе планирам како ќе го правам тоа во нашиот ЗАЕДНИЧКИ стан. Не значи ни дека сум помислила на заеднички стан. Значи дека е растурено и дека ме нервира.

- Знам дека сум убава, ама потсети ме.

- Ако сум нервозна или тажна и ако ти кажам дека „не знам што ми е“ НЕ е дека сакам тебе да ти текне што ми е, и дека нешто си згрешил. Јас СТВАРНО не знам што ми е. И ќе ми помине.

- И јас тебе не те сфаќам понекогаш.

- Сексот МОЖЕ да изгледа како на филм. Само треба да се потрудиш да го извлечеш тоа од мене.

-Ако ми се случи нешто непријатно во јавност, не ми се смеј. СРАМ МИ Е, ЖАЛИ МЕ! И биди озбилен.

- Ако нешто не ти е јасно, прашај.

- Ако пак не ти е јасно, пак прашај.

- Понекогаш сакам да се бакнувам. Озбилно.

- Знам дека си маж. Добро.

Правила што мажите би сакале жените да ги знаат

2009-09-07T20:24:00.002+02:00

- Кога ќе те прашам со колку машки си спиела, ствааарно не мораш искрено да ми одговориш.
- Никогаш не купувај некое "ново" пиво, само затоа што "било на попуст" или "имало промоција."
- Ако сум во двор, а телевизорот во дневна е вкучен, тоа не значи дека не гледам.

- Најверојатно не сакаш да знаеш за што размислувам во моментов.

- Тишината не мора да биде пополнета.

- Не му кажувај на никого дека не можеме да си дозволиме нова кола. Кажи им дека не сакаме.

- Те молам немој да возиш кога немаш положено.

- Кога келнерот ќе праша дали се е во ред, едноставно "Да" е сосема доволно.

- Како мислиш "зјапам," кога она стои точно пред мене.

- Температурата дома е моја одговорност. Таа секогаш ќе биде нешто пониска од тоа што ти го сакаш.

- Спортскиот преглед почнува во 21:00 и трае точно еден час. Ова е одлично време да ги ставиш алиштата да се перат, да пеглаш или да се слушнеш со сестра ти (во другата соба).

- Дали е премногу да се побара прслукот да ти одговара со остатокот од долната облека?

- Ако те гледам наутро и потоа навечер, зошто ме бараш на работа?

- Два сендвичи и пиво на утакмица, всушност комплетираат едно носење на вечера.

- Понекогаш не зборуваме. Не го сфаќај тоа лично.
- Не веруваме кога ќе кажеш дека парите не ти се важни.
- Ако нешто чеша, ќе биде почешано.
- Ако носиш вондербра со отворено деколте, немаш право да се жалиш што ти зјапаат во гради.

- Ако нешто што сме рекле може да се сфати на два начина, од кој едниот те прави тажна или лута, тогаш мислевме на тој другиот.

- Не дека не сакаме да те направиме среќна, само што, понекогаш не знаеме како.

- Имаме потреба да вегетираме.

- Ние не одиме на шопинг. Кога ни треба нешто, ние го купуваме.

- Забележуваме други жени, заради тоа што сме мажи и што сме живи. Ова не значи дека ќе те оставам и одма дека ќе скокнам на нејзе.

- Земи воздух некогаш, за да може и ние да кажеме некој збор.

- Нашата омилена маица не е срамна. Таа ја покажува нашата лојалност кон омилениот спортски тим, омиленото пиво, омилениот одмор или бројот 23.

- Беспомошно не е еднакво на слатко.

- Премини на главното.

- Сфати дека мажите можат да прават само една работа во еден момент. Затоа немој да му зборуваш на маж додека прави нешто. Или ќе те игнорира (бидејќи искрено не те слуша), или ќе го заебе тоа што го прави бидејќи си му го одзела вниманието. Исклучок на ова правило. Прекини го мажот ако нешто гори, ако некому му треба итна медицинска помош или ако има итен случај за кој е потребен херој.

- Не може да се жалиш дека нема останато добри момци, додека се уште некои од нас се слободни.

- Ако прашаш "Дали мислиш дека е поубава од мене?" може да одговориме и со "Да." Што планираш да сториш тогаш?

- Не очекувај дека дури и одлична врска ќе ти ги реши сите проблеми. Само заради тоа што некој те сака, не значи дека твојот целулит, твојот долг на картичките или твоето лошо расположение ќе исчезнат. Тие се ТВОИ!

- Ние не би носеле штикли за да ве импресионираме.

- Ако сакаш нешто да забележиме, помогни ни, дај ни хинт, нешто како "Денес бев на козметичар."

- Скриј ги книгите за само помош, не прават нервозни.

- Веруваме дека нашите физиолошки потреби се целосно нормални и понекогаш и стварно забавни.

- Кога ќе видиме слика од Мајкл Даглас и Кетрин Зета Џоунс, се чувствуваме горди што сме мажи. Не ни е гајле, што не е фер.

- Научи да управуваш со даската на вц шолјата. Ако е дигната, спушти ја.

- Ако поставиш прашање на кое искрено не сакаш одговор, очекувај одговор кој не сакаш да го чуеш.

- Некогаш, не мислиме на тебе. Научи да живееш со тоа.

- Немој да не прашуваш на што мислиме во моментот, освен ако не си подготвена да разговараш на теми како процесори, мотори на коли и фудбалски формации.

- Недела = спорт.

- За нас пивото е подеднакво забавно како што за вас се чантите.

- Ако треба некаде да одиме, ама што и да имаш облечено е во ред. Стварно.

- Имаш доволно облека.

- Имаш премногу чевли.

- Плачењето е уцена.

- Твојот бивш е идиот.

- Побарај што ти треба. Да се разбереме нешто: суптилни сугестии не помагаат. Силни сугестии не помагаат. Стварно очигледни сугестии не помагаат. КАЖИ ШТО ТИ ТРЕБА!

- Не, не знаеме кој ден е. Никогаш нема ни да знаеме. Обележи ги сите годишнини на календар што знаеш дека го проверуваме.

- Не читаме мисли и никогаш нема да читаме. Нашиот недостаток од телепатски способности не е доказ дека не се грижиме за тебе.

- Најголем дел од момците имаат три пара чевли. Како очекуваш да ти помогнеме да одбереш кој од 30-те пара чевли ти стои добро на фустанот.

- Да и не, се перфектно прифатливи одговори на речиси секое прашање.

- Дојди само со проблем само ако сакаш да ти помогнеме да го решиш. Ако сакаш симпатија и сожалување, за тоа служат другарките.

- Провери си го уљето.

- Немој да се преправаш. Повеќе би сакале да бидеме неефикасни, отколку измамени.

- Не е ниту во твој, ниту во наш интерес, заеднички да решаваме некој квиз.

- Не е важно кој квиз.

- Се што сме рекле пред шест месеци нема легитимитет во караница. Сите коментари престануваат да важат после седум дена.

- Ако не сакаш да се облекуваш како девојките од Викторија Сикрет, немој од нас да очекуваш да се однесуваме како момците од филмовите.

- Можеш или да побараш од нас да направиме нешто или да ни кажеш како треба да биде направено. Не двете.

- Кога е можно, кажи што имаш да кажеш за време на рекламите.

- На Кристофер Колумбо не му требаа инструкции, не ни требаат ниту нам.

- Нашата врска никогаш нема да биде како во првите два месеца.

- Мажите гледаат ограничен број на бои. Праска е овошје, не е боја.

- Истото важи и за диња.

- Ако прашаме што е проблемот и речeш "ништо," ќе се однесуваме како да нема проблем.

(Статијата е собрана од он.нет, од тука и тука)

Најубаво кафе во Скопје?

2009-09-07T18:58:00.002+02:00

Скопјани се одлучија за Cafe di Roma.
Кафичот е на ул. Македонија (или Маршал Тито, кој како милува) карши Дом на АРМ.
И озбилни се коа се работи за кафе :) За некои кафиња, цените се нешто повисоки, ама верувајте дека вреди, ако сте обожаватели на добро кафе. Башка еден дијапазон на кремови, додатоци и свашта... Ах...

Lee, на Млечен беше спомнато неколку пати исто... Мислам дека ќе се согласите дека кафето зависи од смената? :) Во секој случај, ако го погодите кафе-куварот, во Ли ќе добиете добро кафе.

Сепак, идејата ми беше да добијам неочекувани места... Како на пример „најубавото Макијато за 40 денари во Чаршија, одма до Темов“ или „Верувале или не, пицерија Енрико“ или „Кај Сале у кафич, горе у СП Маркет“...

Јас мислам дека вреди да се провери Арапското кафе во арапскиот („Аладин“). Го служат мерачки, со локум или нешто друго слатко...

Море, ми текна... изгледа не прават Турско во „Мајка ти и Татко ти“ али, богами, кога ќе нарачаш Еспресо добиваш СЛАТКО ОД СМОКВИ!!!! :) Алал да им е. Башка, на миљенце го пиеш кафето. Мф.

Некој се сети на „Бас“ во Капиштец... добро кафе, да. Одамна, ама.
Се разбира, Скопје е модерен град. И мија имаме Кофишоп Компани. Супер ни е кафето таму, да да, како во Виена да си. И што фино го сервираат. Со убави лажички. Нека си ги пазат лажичките :))))))

Секако, не беше фер што ја исклучив „домата“ како добро место за кафе :)
Домата е секогаш добро место за кафе, точка. Затоа што можеш да си го направиш по ќеиф, да се завалиш во фотеља, па да уживаш во мирисот додека да се олади, па после да уживаш во вкусот...
... ви текнува кога се мелеше по гранапчиња на лице место... како мирисаше? :)

Од секоаш сме имале мерак за добро кафе...

Ајде, оди, напрај си едно. На здравје нека ти е :)

Ретро: Училишта во Скопје

2009-09-07T15:06:00.002+02:00

Во 1918 год. во Скопје се отвориле 9 училишта: “Цар Душан”со 5 одделенија; “Владимир Кариќ” со 5 одделенија; “Св. Сава” со 5 одделенија; “Ѓура Јакшиќ” со 8 одделенија; “Св. Богородица” со 6 одделенија; “ Бранко Радичевиќ” со 5 одделенија; “Вук Ст. Караџиќ” со 5 одделенија; “Ѓ. Даничиќ” со 3 одделенија;”Доситеј Обрадовиќ “ со 3 одделенија- вкупно 45 одделенија.

Наставата во основните училишта се одвивала на државниот српско-хрватски јазик.

Основното образование било задолжително со закон, а траело 4 години. Во првите години во училиштето, основен прибор на учениците им биле мали дрвени таблички на кои се пишувало со креда. Едната половина на табличката била чиста, додека другата имала хоризонтални линии. На аголот бил направен отвор низ кој се протнувал конец со сунѓерче. Во погорните одделенија учениците пишувале во тетратки.

Основното училиште “Св. Богородица” (во Пајко маало) било подигнато покрај истоимената црква во средината на 19 век. Тоа имало 4 одделенија, а под него се наоѓале канцелариите на Соборната црква.

Основното училиште “Доситеј Обрадовиќ” се наоѓало во Чаир, а било изградено околу 1840 год. Првата зграда била од слаб материјал и била мала, па со помош на трговците Коста Клисаров, Трајко Сидовски и др. во 1919 год. било изградено ново школо. Во него имало 5 соби и долг ходник, а во дворот имало стан за служители.

Основното училиште “Владимир Кариќ” го подигнал таткото на некој загинат егзархист, праќајќи од Белград 500 дукати. Ова училиште се наоѓало во црквата Св. Константин и Елена ( во центарот на градот, кај денешен “Жена парк”).

Во 1933 година бил забележан и голем напредок на школството, со отварање на 2 модерни училишни згради:”Цар Душан” и “Ѓура Јакшиќ”. Од сите стари училишни згради во Скопје, на најнизок степен била зградата на основното училиште “Цар Душан” (која се наоѓала близу до плоштадот каде што денес се наоѓа “Македонија проект”). Истата година била осветена и училишната зграда “Ѓура Јакшиќ”. Била изградена откако изгорело истоименото училиште, а зградата се наоѓала близу до Железничката станица “Војвода Путник” (бавчите во населбата Пролет) и од сите страни била опкружена со зеленило.

(Статијата е позајмена од Панорама - Културен водич за Скопје)

Еден обичен впечаток од Козле...

2009-09-05T03:55:00.002+02:00

Веќе долго време сум без инспирација. Меѓутоа, некои работи го инспирираат и најтврдиот човек. Ќе бидам кратка. Ми снема цигари, продавницата ми е далеку, натнав некои фармерки и тргнав да пропешачам до најблиската трафика. Колку сум благодарна што патот до трафиката водеше низ една од малите улици на Козле... Одејки, си ја заборавив целта и се препуштив на опкружувањата, не забележувајки дека имам наплив на инспирација за уживање...

Козле мириса на лето. Мириса на смокви, на свежо исечена лубеница и на штотуку измиен двор. Мириса на мокра улица од домаќинско миење кола, а се слушаат комшии како си довикуваат „Добар ден!“ од еден двор, и комшики на кафе седнати во друг двор. Во оваа прекрасна разноликост, паралелно се паркирани стара „Лада“, „Фичо“, „BMW X5“, „Мазда 5“ и „Југо“. Некаде мириса на задоцнет ручек за сопругата која во 5 се враќа од работа, а од друг правец се слушаат радосни извици на првите деца кои излегуваат да си играат после ручекот. Во еден ист комшилук се здружени стари бараки, прекрасни нови семејни куќи, стари кули со изветвена фасада и нови мали модерни зградички. Дворовите шират ладовина низ населбата, а паркинзите во ова попладневно време се смирени и служат за возење точаци и ролерки. Топлото станува поподносливо и веќе се зафаќаат клупите во паркчињата од најразличен народ, некаде пензионери играат шах, некаде се состануваат дечко и девојка, а некаде деца се менуваат со сликички...

И сево ова да го види човек на едно обично кратко патување до трафика?
Додека го пишувам ова, си мислам, ќе го прочита некој и ќе помисли дека е измислено, дека е накитено... Како да е понормално дека вакви работи веќе не се случуваат во овој метеж и трчање низ животот. А сепак, не е, многу е реално, го видов, баш денес. И ми текна. Мојот град сеуште си го крие мирот во тивките населби како оваа. Не го пуштил да избега некаде, и сеуште им дава топлина и чувство на припаѓање на своите луѓе.

А, да. Купив цигари, и не сум мислела дека една кутија цигари може да му биде драга на човек.
Мислам дека е јасно зашто.

Најчудна работа што ви се случила во Скопје?

2009-08-31T23:07:00.003+02:00

Трето кафе денес, нема Кафетин, а уште ме боли глава.
Тоа е едно чудно, а друго чудно е да се нема Кафетин дома :)

Ги прашав Скопјани што е најчудното што им се случило во Скопје и на мое длабоко воодушевување, налетав на многу мудри коментари. Прво, на сите апсолутно им е јасно, дека е доста чудна работа да те пуштат да поминеш на пешачки во Скопје. Сепак, се истакна дека се случило, браво Скопски сообраќај, браво. Би се рекло уште едно браво за Скопски паркинг, гледате, еден почитуван граѓанин нашол место во 2 попладне, и тоа кај Т-Мобиле.
Познат ви е моментот - отворени и заборавени шахти на сред пат, што покрај плодна почва за пцуење по градските татковци, претставуваат и опасност? Е па, во чудните работи, една девојка го наведе и тоа. Уф, заебано е да паднеш у шахта. Се надевам нема последици.
Едни викаат има толку убави и чудни работи што не можат да се набројат.
Наспроти, други викаат дека има толку неубави и чудни работи, што пак не можат да се набројат.
Сеуште е чудно што љубоморни створови за Скопјанец викаат Скопјанин :)
Некој вика дека најчудна работа што живее во Скопје (?! Градот не сфаќа)
Чудна работа е како џандарите знаат да те здогледаат БАШ кога проаѓаш 20цм подалеку од зебрата. Не, они само си ја вршат работата, де. Така.
Чудна работа е колку луѓе се нарекуваат фанови на Скопје, а во обична изјава „Скопје ве сака“ мораат да кажат дека „ве“ е кратка заменска форма за директен предмет во 2ро лице - множина.
Назад на нормални чудни работи. Чудно е да не го знаеш Љубе Лигавиот, зашто ако ти се обрати у тој случај, заебан си :)
Има и еден чичко, виден во центар, кој одејки мава во празно.
Има уште еден, што седеше до скоро во Капиштец, на картони и правеше елоквентни муабети - со самиот себе.
Има еден што се грижи за сексуалното созревање на младите дами кои шетаат на плоштад. Врти крукчиња со точак и на девојките им дофрла најразлични непристојни предлози.
Некоја девојка од градинка бегала сосе нејзиното столче. Занимливо би било да видиш мало девојче како се обидува да си го најде патот, натоварено со столче помало од неа.
Некои се чекаат кај второто „Р“ на Рекорд. Не гледате чудно? Второто „Р“ веќе не постои.
На некој му бил најчуден првиот ден во Скопје.
Некои викаат дека запознале чудни луѓе, баш во Скопје.
Некои за жал, се чудат кога ќе запознаат стар Скопјанец.
Па да, се поретко е, ама не има :)

Кое е најинтересното место во Скопје каде што сте се пољубиле?

2009-08-29T22:54:00.003+02:00

На Фејсбук, Скопјани беа прашани кое е најинтересното место во Скопје каде што се пољубиле. Меѓу импресивните (и доста инспиративни одговори ;) ) првото место убедливо му припадна на еден од крововите во строгиот центар, за кој многу од нив рекоа дека се изнагледал најмногу бакнежи (и само до таму знаеме, за повеќе, понатаму :) ). Меѓу другите интересни локации беа спомнати:

Полициска станица
Шалтер во банка
Погреб (?!)
Игралиштето на стадион
Во вода во базенот „Бисер“
Перон бр. 1 на железничка (градот се гордее)
Кале
Спроти Француски гробишта

и така натаму... не е битно каде - битно е со кого... И ВО СКОПЈЕ! :D

Скопје и Љубов и Секс

2009-08-26T04:32:00.003+02:00

Каква љубов?

Покрај секоја форма на љубовта, овој пат ќе збориме за разни допири, фаќања, молења и гњавења по темните места во Скопје :)
Причина бр. 1: Живееш со твоите.
Причина бр. 2: Немаш кола.
Причина бр. 3: Имаш кола, ама ако имаш нешто „поозбилно“ во план, може да ве начекаат.
Причина бр. 4: Не смеете да правите поише од фаќање, а ако отидете кај што има кревет ќе стане поопасно :D
Причина бр. 4: Интересно е да се почне баш тука, баш сега.
Причина бр. 5: МОРА да се почне, баш тука, баш сега.

и така натаму...

Локација 1: Кеј
Веројатно сте седеле со објектот на обожавање на кеј и не сте можеле да се одвоите еден од друг. И не само што не се одвајате, туку продолжувате се поостро :)
Прво внимавате и барем малку се сецнувате на некој случаен минувач, како не би се створила незгодна ситуација. Потоа веќе ни минувачите не ви се битни, и единственото што може да ви прошета низ глава е „што бараат да дремат по кеј волку касно?“ А вие сте баш од тие што дремат на кеј толку касно.
На кеј обично не се оди до крај. Сепак е премногу центар и прометно во секое време од денот и ноќта. Но неретко се дочекува утро, баш таму, и баш со објектот на обожавање.

Локација 2: Парк
И тоа кој дел од паркот... ;) Колку пати сте посакале (или сте успеале) да се сокриете во најтемниот дел од паркот за да направите нешто повеќе од тоа што можете на клупите кај што е нешто посветло, или клупите на кеј? Најхрабрите (и најочајните од горенаведените причини) неретко успеваат да ја постигнат својата цел баш таму. Паркот ја нуди својата удобност, својата ладовина во лето и своите темни засолништа каде што ќе ја скриете вашата љубов од очите на несаканите (ама во тој момент НАЈНЕСАКАНИТЕ) минувачи и досадните (СЕКОГАШ најдосадни) манијачиња.

Локација 3: Водно
А како би го заборавиле, и како би го опишале, дури и зашто би го опишале, кога, ако не сте дел од популацијата што го пробала Водно за своите љубовни игри, тогаш сигурно сте биле сведоци макар на импровизираното љубовно гнездо :) Водно игра голема улога во швалерските верзии на Скопјани. Не се знае зашто баш Водно, ако знаете бујрум, ама ете така. Традиција си е традиција.

Локација 4: Рандом паркинг
По можност затемнет и изолиран. По можност подалеку од ТВОЈАТА зграда и ТВОИТЕ комшии. По можност... да не ги издаваме локациите :D
Паркингот е одлично место, доколку сакате да не бидете „ко сите“ на Водно, плус горенаведените причини. Плус, на паркинг не мора баш све да се деси. Може малку, ама тоа малку да направи многу ;) Може и да биде прекрасна конекција помеѓу „двајца млади што се сакаат“ на некое друго ниво, но за други нивоа во друга прилика. Во секој случај, добар дел од фантазиите се остваруваат во кола, на паркинг. Повеќето ќе се согласат дека е тесничко, но добро...

Локација 5: Маалско паркче
Е, во маалско паркче колку сакаш драпај се, не е баш свеедно. Проаѓаат комшии. Ѕиркаат комшии. Ма ќе те направат будала и само за љубење, ама кој да се секира, особено ако е Причина бр. 5 во прашање :) Во секој случај, не е фер без раче под маица, и раче на некое друго место да се помине, па што ако е маалско паркче.

Локација 6: Влез
Така, да. Од било која зграда. Влезот е добра варијанта, од причина што е многу тивко и се слуша најмал чекор. Плус кој и да излезе, пали светло, па си безбеден, што и да правиш. Плус, влезот не секогаш е планиран да заврши како сексуална локација. Неретко децата се испраќаат до врата, па бакнежот за добра ноќ преминува во СВЕ за добра ноќ :) И да, ако си внимателен, влезот може да значи СВЕ ;)

Локација 7: Темни улички
Ова веројатно нема пар што го нема пробано. Неочекувани изливи на љубов се случиле во многу тесни, симпатични и темни улички во Скопје. Од бакнеж, па до нешто повеќе, сокачињата се имаат изнагледано мал милион љубови, страсти, бакнежи, допири... Си ќутат и никако не издаваат, криејки ги своите искуства баш зад истата таа затемнетост која ги поттикнува.

Кој како милува... Во секој случај, мислам дека креветот има посебна магија. Особено ако после тоа можеш да излезеш на тераса и пак да си го осетиш Градот.

И? Уште некоја локација?

***

Авторот е главен град на Папокот на светот.

Скопјани пишуваат: Јована Тозија - Зошто го сакам Скопје

2009-08-25T13:59:00.001+02:00

Да се разбереме, Скопје не е убав град. Дури и е прилично грд.
Но, Скопје е мој град, град во кој израснав. Не може да не го сакам. Се сеќавам кога бев мала, едни двајца дечки се качија на шупата кај дедо ми во двор за да крадат цреши. Ај што не украдоа цреши, одозгора на се шупата му ја скршија. Кога ги виде дедо ми како лежат во сред шупата како партали меѓу бурињата за вино, место да земе да ги тепа и да викне полиција, тој викна брза помош, за да се увери дека не скршиле некое ребро случајно, а додека да стигнат тие, им набра една кеса со цреши и им рече: “Друг пат кога ќе сакате цреши, само заѕвонете ми на врата, ќе ви дадам скала. Мене сам, цело дрво ми е многу.“
Многу сакав да одам кај дедо ми на гости. Тој во сред целото сивило на Скопје, имаше направено една мала џунгла во својот двор. Во таа џунгла растеа патлиџани, краставици, пиперки, јагоди, праски, кајсии, сливи, цреши, вишни, смокви, јапонски јаболка, јаболка, круши, дуњи, тикви, капини, грозје, лешници, ореви и што уште не. Јадејќи од праските и бркајќи се околу бараката со мојот комшија се мавнав од една ролетна и си ја скршив главата. После тоа морав 2 недели да одам со чалма на главата. Но јас и понатаму одев кај дедо ми на гости. И понатаму ги јадев праските и се бркав со комшијата.
Дедо ми е одамна починат, а дупката на кровот од таа шупа уште стои. И не верувам дека некој ќе ја поправи.

Скопје е град во кој како мала константно се пржев од коприви. Врескајќи доаѓав дома и откако ќе натопев една крпа во ладна вода и ќе ја врзев околу испрженото место, повторно ќе излезев надвор, за да ја доиграм партијата џамија.

Скопје е град во кој што ги гледавме локалните фраери како играат кошарка во маало. А тие не гледаа нас и се перчеа како пауни, горди на тоа дека девојки дошле да ги гледаат нивните кошаркарски финти. Тие се глупираа, а ние им се воодушевувавме.

Скопје е град во кој ја доживеав првата љубов. И како секоја тинејџерска љубов, оваа љубов беше љубовта на мојот живот. Толку беше голема, што дури целиот наставнички колегиум знаеше за тоа.
Скопје е град во кој го доживеав и моето прво љубовно разочарување. Стефан никако не сакаше да се заљуби во мене.
Скопје е град во кој ја доживеав и втората голема љубов и второто љубовно разочарување. Секако нели, и тоа беше љубовта на мојот живот, па и нејзиното раѓање и умирање беа прилично драматични. Следните љубови веќе не беа љубови на мојот живот.

Скопје е градот на шмизлите. А една од нив бев и јас. Барем се трудев да бидам. Толку се трудев, што една вечер излегов во град (тоа беа времиња кога мобилен телефон беше мисловна именка) и за да бидам забележана ставив пластичен мобилен телефон на маса. После 10 минути секако сфатив дека мојот идиотизам се граничи со лудило, па го пикнав телефонот во чанта, го испив пијалакот набрзина и посрана од срам отидов дома. Срам од самата себеси. Од тој ден натаму веќе не се трудев да бидам шмизла. Станав андерграунд. Андерграунд шмизла. Андерграунд заради музиката што ја слушав, а шмизла заради етикетата залепена од порано. Одев на Форум, ама не пиев бамбус. Старите добри времиња кога литар вино чинеше 50 денари.

Скопје е град во кој прв пат запалив цигара. Толку се чувствував важна, што го испрчив колкот на десно а со левата нога потцупнував . Димот во моите бели дробови ми даваше чувство дека некој ми го ренда душникот со гребло, но тоа никако не смееше да излезе на виделина. Стискав заби и се смешкав наоколу, а од болка во градите дури и една солза се слеа по мојот образ.

Скопје е град во кој што само клупите и темните улички знаат некои од моите најдлабоки тајни. И со мирна душа спијам навечер зошто знам дека никогаш нема да ги издадат.

Скопје е град во кој што важни госпоѓи ми префрлаат во кафана дека сум била многу гласна. Но Скопје е и град во кој што газдите ги бркаат таквите госпоѓи од сопствената кафана. Ако сакала тишина, слободно можела да оди во библиотека. Нити се знам со газдата, нити сум редовен муштерија. Но тоа е кафанче во мое маало, а скопските газди знаат колку треба да се почитуваат маалските муштерии. И горда сум на мојот град. Горда сум што маалските муштерии се уште имаат предност пред важните госпоѓи кои се спремни да остават многу повеќе пари од мене.

Скопје е град во кој што прв пат се вратив дома пијана. И откако не успеав да сокријам дека сум пијана, морав да ги убедувам моите родители дека моето пијанство се должи на ни помалку ни повеќе 2 чаши вино. А после тоа морав да трпам лекција дека најсрамно нешто на светот е да ги лажеш родителите. А навистина беа 2 чаши вино.

Скопје е град во кој што дипломирав. Само масите во читалната на ЕТФ знаат колку партии бриџ имам изиграно на нив додека да положам Физика 2. Сега во читалната на ЕТФ не се игра веќе бриџ. Не може. Има компјутери на масите.

Скопје е град во кој што го прославив моето дипломирање. А после прославувањето со Џими и Ирина дојдов дома да се отрезнам. Не успеавме да влеземе во станот како нормални луѓе, и затоа заедно сосе поклоните се струполивме на земја во претсобјето. Сето тоа ги разбуди моите родители кои со смеа на лицата се понудија да ни сварат кафе да се отрезниме. Но Џими инсистираше да пие ракија со татко ми. Татко ми виде не виде, стави по една чаша, и откако ја испи отиде да си легне. Сфати дека не постои кафе на светот што во тој момент нас ќе не отрезни. А ние останавме да седиме на терасата и да им се смееме на колите што ја заобиколуваа колата на Џими. Ја имаше оставено отворена, со вклучени 4 жмигавци на сред улица.

Скопје е град на романтиката. Позади католичка црква има еден графит. Гласи вака: Лела мандарините поскапеа, а ти се уште си ми лута. Јас гласам овој графит да се прогласи за културно наследство на Скопје и секој пат кога ќе поминам покрај него се надевам дека Лела веќе не му е лута.

Скопје е град на пијаниците. Особа А неизмерно многу пијана се обидуваше да вози багер во 7 саат сабајле. Тоа не им пречеше на ранобудниците што ги мочаа кучињата во локалниот парк. Си фаќаа сеир. И јас се трудев да фаќам сеир, но не можев. И јас бев многу пијана. После пола саат Особа А се симна од багерот и мудро заклучи: "Не можам да го возам багерот. Ајде да си одиме дома!"

Скопје е град во кој што постоеше Зизи. Каде и да одев, на крај завршував во Зизи. А откако од таму ќе ме избркаа, одев во местото одма до Зизи - Жужу. А во Жужу јадев чоколаден кроасан целиот облеан со чоколадо. После тоа купував леб и јогурт од Жито Лукс, и си доаѓав дома. Сега Зизи не постои. На неговото место има еден селски кафич со уште поселска музика. А на местото на Жужу место кроасани со чоколадо се продаваат пици.

Скопје е град во кој што не живеам моментално. И ми недостига неизмерно многу. Затоа го сакам Скопје.

by Јована Тозија

Веќе никој не прашува „Сакаш ли да ми бидеш девојка?“

2009-08-24T04:05:00.001+02:00

Нели?

Многу работи одамна не се случуваат, никој не ги прави. А толку се убави...

Еве ја слушам 223 305, на Драган Мијалковски, и размислувам, како (прво веќе нема симпатични 6 бројки) нема веќе вртење дома, па „Добро вечер, Драган ми треба“ па стравови и незгодно, кој ќе се јави, па дали ќе се зд'ткаш додека го бараш... А всушност, не ни знаеш што ќе му кажеш на Драган, само знаеш дека многу ти се допаднал кога си го видела на корзо.

На корзо... Што симпатично било, ми кажува Мици, порано се иде на корзо, и знаеш дека ќе го видиш Симпатијата, плус он не се преправа, туку ќе те покани заедно да се прошетате... Па ќе се труди да биде умен, пристоен, па ќе те покани да одите во кино.

Во кино... Колку малку луѓе одат во кино. Има романтика во гледање филм под ќебе, ама да одиш во кино, па да бидеш благодарен дека ете, мора да се гледа филм и затоа не мора да има непријатна тишина меѓу тебе и Симпатијата, и да се препотуваш „за што све може да се прави муабет коа ќе се излезе од кино“. Нема да загњавувам за сокчето после кино, ќе забегам во клише...

Да излегуваш на места што ти се дома... Да знаеш дека во некое од тие места во секое време таму си наоѓаш барем третина од друштвото... А тоа место е некаде во Чаршија...

Да гледаш фестивал. А фестивалот да биде преполн со песни, која од која попрекрасна, и од поталентиран пејач. Да се радуваш дека имаш добра музика, а не да се молиш Џеј Џеј некој конечно да го затвори во подрум.

На никој не му текнува да ги зачува старите вредности. Одлично што се појавуваат нови работи. Ама не да чекаш да видиш дали не-знам-колку-кратниот мувач ќе ти се јави наредниот ден, што веројатно би значело дека можеби, ете сака да идете, туку убаво да те праша.

Сакаш ли да ми бидеш девојка?

Да се шетаме на кеј, да пиеме кафе и да се будиме секој ден на телефон?

Скопје низ фотографии...

2009-08-20T17:59:00.000+02:00

City of Skopje на Фејсбук

2009-08-20T15:49:00.001+02:00

Само да се израдувам дека на fan page-от на блогов на Фејсбук има над 6840 фанови :)
И се множат секој момент и тоа е прекрасно, како опонент на сите што глумат исфрустрирани од градов, не сакам ни да ги спомнувам воопшто...
Па ајде, бујрум некоја симпатична, уникатна приказна за Скопје, да ја објавиме?

Градот ве сака.

cityofskopje@gmail.com

Скопјани пишуваат: „Зошто го сакам Скопје“ или начинот на кој Градот допира до луѓето...

2009-08-06T04:56:00.003+02:00

Можеби прво треба да се запрашам дали го сакам Скопје. Ако размислам подобро, сакам само некои негови исечоци, фрагменти, исчезнати места, стари фотографии, неколку клупи, грмушки, улици и тротоари. Дали само заради тие фрагменти може да се каже дека го сакам Скопје? Море, сепак го сакам! А зошто?
Го сакам Скопје затоа што мојата интимна географија речиси сосема е испишана овде. Ако треба да ја нацртам мојата скопска мапа, ќе се добие еден сосема поинаков град чија мапа не може да се купи во ниту еден киоск. Моето Скопје се состои од оние места и луѓе што ми се драги, од убавите среќни мигови што изминале и нема да се вратат, од нештата што ќе ме потсетуваат на оние среќни мигови што допрва ќе ги доживеам. Го сакам тоа Скопје и си дозволувам да го наречам мое. А зошто го сакам?
Го сакам Скопје затоа што во него се наоѓа паркингот каде татко ми го паркираше старото фиќо на кое редовно му ги дишев гумите.
Го сакам Скопје затоа што тука се наоѓа паркчето во кое ја стекнав мојата автономија, барем што се однесува до алкохолниот дел од живеењето. А тоа се случи кога во раните тинејџерски години пиев вино со другарите од маало, татко ми помина покрај нас и се направи дека не ме виде.
Го сакам Скопје затоа што има река. Гнасна е, ама река е. И може да трчаш покрај неа. Или да возиш точак, ролерки, а ако си простак и мотор. Исто така, може да гледаш и млади стројни моми што спортуваат на кеј. Секогаш ми биле мотив плус за да се активирам физички.
Го сакам Скопје затоа што има очаен јавен превоз. Ај што автобусите се за во музеј, ама и арома-терапијата е неизбежна. Излегуваш избањат и намирисан, се возиш со некој од музејските експонати и после тоа мирисаш на туѓи мишки. Исто како да не си се бањал. Ако се возиш со автобус, подобро не излегувај бањат. Ете, го сакам Скопје затоа што ми е изговор да не се бањам.
Го сакам Скопје заради градскиот парк. Убави журки и свирки се случуваа(т) на школка. Можеш да си купиш семки, шеќерна волна или да пиеш вода од осум чешмички. А навечер фонтаната е посебна приказна. Можеш да седиш таму и да шмекаш млади моми како на селска чешма. Дома си чувам скршена плочка од стариот мермер, пред да го реновираат просторот пред фонтаната. Кога сме кај паркот, да го споменеме и темниот дел, мошне погоден за практикување љубов и сексовални активности. И тоа е убаво.
Го сакам Скопје заради безобразните вратари во дискотеките. Покрај нив имам добро мислење за себе.
Го сакам Скопје затоа што одам на викенд во Охрид.
Го сакам Скопје заради „Скопско“. Секое ждригање после испиено пиво е воспевање на овој град.
Го сакам Скопје затоа што иако е цело задавено во бетон и асфалт, се наоѓа по некој тревник кај што растат бели ради.
Го сакам Скопје затоа што ги избегнувам местата во него што не ги сакам.
Го сакам Скопје затоа што неговите улици не пребираат дали патиките ми се нови, стари или дупнати.
Го сакам Скопје затоа што има жени по кои може да искривиш врат.
Го сакам Скопје затоа што колку и да сум пијан, секогаш ми успева да си ја најдам домата. А дома е таму кај што ти доаѓаат сметките.
Го сакам Скопје затоа што секогаш се наоѓа згодно ќоше кога ти е зорт за мочање.
Го сакам Скопје заради чаршијата. Егзотика и ориент на чекор до тебе. Некогаш си слушав чалгија на МП3 плеер кога се шетав во чаршија. А сега свират чалгии во живо.
Го сакам Скопје заради тоа што има лоша, крајно нескладна архитектура. Личи на некаков среден хаос, нешто како мојата соба и глава.
Го сакам Скопје заради една скопјанка и заради местата на кои се шетавме и се испраќавме со саати.
Го сакам Скопје заради другарите, роднините, драгите луѓе, ама и заради простаците и лошите комшии. Греота е да немаш со кого да се искараш и кого да опцуеш.
Го сакам Скопје затоа што има каде да се јаде во три сабајле. Може да се дебелееш со пица-бурек кога ќе ти текне.
Го сакам Скопје заради таксистите. Забавни се. Има муабет во нив. Ама некогаш има и повеќе од муабет. На еден му викам да ме вози до соборна, а он ме прашува: тоа беше таа големата во центар? Друг се начукал и ставил неколку празни шишиња од пиво кај педалите. Возеше во спротивна насока и пцуеше сè живо што му доаѓа во пресрет (како во вицот). Ќе изгинев, ама интересно беше.
Го сакам Скопје заради тоа што е метропола и паланка. Ем има многу народ, ем ако се прошеташ на плоштад не може да не сретнеш некој познат.
Го сакам Скопје затоа што е ред троа да се дотераш кога излегуваш навечер, ама не е срамота да переш теписи со црево пред зграда насабајле.
Го сакам Скопје и заради Водно. Тоа е мини-планина создадена за трошење калории. Дење со пешачење, навечер со нешто друго.
Го сакам Скопје затоа што и во гужва можам да бидам сам со себе, а кога сум осамен секогаш има дежурна будала за муабет.
Го сакам Скопје заради „Максим Горки“ и „Партизанска“ (од Карпош 4 до Карпош 1, понатаму не ја сакам).
Го сакам Скопје затоа што има продавачи на стари книги. Си го купив Гете за 50 денари. Багатела.
Го сакам Скопје затоа што во зима може да гаѓаш коли и автобуси со топки снег и пак да останеш жив.
Има уште мал милион причини зошто го сакам градов, ама не може сите да ги запишам.
Го сакам Скопје затоа што го мразам, а тоа му доаѓа речиси исто.

Иван Шопов, Скопјанец

GuEsT BoOk!

2009-08-05T17:29:00.001+02:00

Само кликнете на опцијата за коментар да се потпишете!

Зашто го сакате Скопје?

2009-08-04T19:32:00.002+02:00

На пример, јас го сакам затоа што е дома.
Заради чувството на дома кога идеш накај Скопје од аеродром Петровец, и не ти мириса како Париз и Лондон, ама ти мириса на Скопје.
Го сакам заради Старата скопска чаршија.
Затоа што ниеден град во светот нема таква прекрасно-катастрофална комбинација на архитектура :)
Па? :)
Да чујам.

Блог за Скопје...

2009-08-04T16:32:00.002+02:00

Долго време се размислував како и што да правам во врска со оваа идеја. Да се почне не беше воопшто тешко, доволно е да имаш идеја за изгледот, доволно е да знаеш што сакаш. И го направив ова.
Сега сакам да станува се подобро и подобро, и веќе знам кои точно луѓе ќе ми помогнат во тоа. Напишав „Скопје“ на google и извади неколку сајтови. 90% од нив ги ставив како линкови на блогов. Не ми е идејата да има само слики, љубови, трескање глупости и полемизирање околу архитектурата на градот (остајте го на раат :) ) Би можело некако со блогов да се изрази душата на Градот? Значи плус карактер, плус обични ствари, плус непретенциозност? Thank you.
Ново е ова. Само што направено.
Ќе ми притекне уште нешто.